Rechtshulpcasus: ontslag nemen, waar moet je op letten?

okt 15, 2024

Jennifer Loonstra* werkt als fysiotherapeut, maar heeft het niet naar haar zin bij haar huidige werkgever. Na maanden van overpeinzing besluit ze om ontslag te nemen. Ze heeft zicht op een (tijdelijke) andere baan, maar deze is nog niet officieel bevestigd en het aantal uren is lager. Ze maakt zich zorgen over het verlies van haar recht op een WW-uitkering en besluit advies in te winnen bij FBZ Rechtshulp. Ze komt in contact met arbeidsjurist Marlies Welschen.

Welschen wijst Jennifer direct op enkele belangrijke aandachtspunten bij het nemen van zelfontslag: “Wanneer je je dienstverband wilt beëindigen, zijn er verschillende valkuilen waar je rekening mee moet houden.”

Opzegtermijn en transitievergoeding

Jennifer had een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd van 23 uur per week. In september zei ze haar contract op, met als einddatum 31 december 2023, waarbij ze rekening hield met de opzegtermijn van drie maanden. Ze had gelukkig de juiste opzegdag en -termijn in acht genomen. Als ze dit niet had gedaan, zou haar werkgever haar financieel aansprakelijk kunnen stellen. “Bovendien”, benadrukt Welschen, “hebben werknemers bij ontslag in principe recht op een wettelijke transitievergoeding, maar deze geldt niet als je zelf opzegt. Mijn cliënt had zich dat niet gerealiseerd”, voegt ze toe.

Verwijtbare werkloosheid

Welschen legt verder uit dat Jennifer haar recht op een WW-uitkering kan verliezen. Volgens de Werkloosheidswet moet ze voorkomen dat ze ‘verwijtbaar werkloos’ wordt. Het nemen van ontslag kan er namelijk toe leiden dat ze geen WW-uitkering ontvangt bij het beëindigen van haar dienstverband per 1 januari 2024. “De gevolgen van deze ontslagname kunnen ook invloed hebben op een mogelijke toekomstige WW-uitkering”, benadrukt Welschen.

Advies en nieuwe kansen

Jennifer vertelt Welschen dat ze mondeling een aanbod heeft gekregen voor een nieuwe baan, met een contract voor vijf maanden voor 18 uur per week. Welschen adviseert haar om dit mondelinge aanbod om te zetten in een schriftelijk contract om bewijsproblemen te voorkomen. Daarnaast is het cruciaal dat het nieuwe contract aansluitend begint op 1 januari 2024, voor minstens 26 weken, en dat de urenomvang zo dicht mogelijk bij de oude 23 uur per week ligt.

Jennifer gaat met dit advies in gesprek met haar nieuwe werkgever, die openstaat voor de voorstellen. Uiteindelijk ontvangt ze een aansluitende arbeidsovereenkomst voor zeven maanden, voor 22 uur per week met hetzelfde salaris. Hiermee minimaliseert Jennifer haar WW-risico.

Heb jij ook een arbeidsrechtelijke vraag?

Als lid van Fysiovakbond FDV ben je verzekerd van 10 uur juridische ondersteuning per jaar door de deskundige juristen van FBZ Rechtshulp. Je kunt als lid rechtstreeks je vraag stellen via rechtshulp@fbz.nl.

Deze casus is overgenomen met toestemming van FBZ.

*Namen van cliënten zijn fictief in verband met de privacy van de cliënt.

Na meer dan twintig jaar zonder cao starten binnenkort de onderhandelingen over een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie. Maar misschien vraag jij je af: wat ga ik daar eigenlijk van merken?

Zeker als je al een aantal jaren in de eerstelijn werkt, is dat een interessante vraag. Wat kan een cao betekenen voor je werk, je ontwikkeling en je toekomst in de eerstelijn? We beantwoorden de belangrijkste vragen in dit artikel.

Ik werk al jaren zonder cao. Wat zou ik van een cao merken?

Dat hangt natuurlijk af van wat er uiteindelijk aan de onderhandelingstafel wordt afgesproken.

Maar een cao kan afspraken vastleggen over allerlei zaken die je tijdens je loopbaan tegenkomt. Denk bijvoorbeeld aan pensioen of mogelijkheden om je te blijven ontwikkelen en scholen.

Het verschil is vooral dat zulke afspraken niet alleen iets zijn tussen jou en je werkgever. Er ligt een basis waarop je kunt terugvallen en je weet beter waar je aan toe bent.

En deze arbeidsvoorwaarden gaan voor iedereen in de eerstelijn gelden. Dat geeft meer zekerheid voor iedereen, werkgevers én werknemers.

Ik vind mijn werk leuk, maar vraag me soms wel af of ik dit zo wil blijven doen. Kan een cao daar echt iets aan veranderen?

Dat is misschien wel de belangrijkste vraag.

We horen van collega's dat ze hun vak prachtig vinden, maar tegelijkertijd twijfelen over hun toekomst in de eerstelijn. En dat is zorgelijk. Want als goede fysiotherapeuten vertrekken omdat ze elders wel toekomstperspectief hebben, heeft uiteindelijk de hele eerstelijn daar last van.

Een cao lost dat niet in één keer op. Maar goede arbeidsvoorwaarden kunnen er wél aan bijdragen dat je niet alleen graag fysiotherapeut bént, maar dat ook wilt blijven.

Over welke arbeidsvoorwaarden worden dan afspraken gemaakt in een cao?

Een cao gaat over de afspraken die te maken hebben met jouw werk en de voorwaarden waaronder je dat werk doet. Denk bijvoorbeeld aan afspraken over beloning, werktijden, verlof, pensioen, scholing en ontwikkeling.

Welke afspraken uiteindelijk in een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie komen, kunnen we nu nog niet zeggen. De onderhandelingen moeten immers nog beginnen.

Wat voor ons belangrijk is, is dat er goede afspraken komen die passen bij het werken in de eerstelijn. Niet alleen voor nu, maar ook voor later in je loopbaan. Zodat je je kunt blijven ontwikkelen en het aantrekkelijk blijft om in de eerstelijn te werken.

Kan ik dit soort afspraken niet gewoon zelf met mijn werkgever maken?

Dat kan, en dat gebeurt nu natuurlijk ook.

Maar het betekent wel dat veel afhangt van waar je werkt en wat je zelf afspreekt. Met een cao zijn er afspraken die voor iedereen gelden. Dat geeft jou houvast en maakt voor werkgevers duidelijk waar zij aan toe zijn.

Je hoeft dan niet iedere keer zelf meer te onderhandelen met je werkgever.

Mijn werkgever heeft het ook niet makkelijk. Hoe passen betere arbeidsvoorwaarden daarbij?

Werkgevers en werknemers hebben hier uiteindelijk hetzelfde belang.

Een fysiotherapiepraktijk kan niet zonder fysiotherapeuten die graag in de eerstelijn willen werken. En fysiotherapeuten kunnen niet zonder gezonde praktijken waarin ruimte is om goede zorg te leveren.

Daarom willen we werkgevers en werknemers niet tegenover elkaar zetten. We moeten juist samen kijken wat nodig is om de eerstelijn gezond te houden.

Dus wat heb ik uiteindelijk aan een cao?

Wat ons betreft: perspectief.

Dat je niet over een paar jaar hoeft te denken: ik vind mijn vak nog steeds mooi, maar ik zie mezelf dit zo niet blijven doen.

We willen dat de eerstelijn een plek is waar fysiotherapeuten graag beginnen, zich kunnen ontwikkelen én willen blijven werken. Met goede afspraken die daarbij passen.

Daarom zijn de komende cao-onderhandelingen zo belangrijk. Niet alleen voor hoe we vandaag werken, maar ook om weer echt toe te werken naar gezonde arbeidsvoorwaarden voor een gezonde fysiotherapiesector voor een gezond Nederland.

Share This