Rechtshulpcasus: Hoe zit het met je loon als je langdurig ziek bent?

feb 21, 2024

Zorgprofessional Emiel Huizen* kampt met burn-out klachten en is langdurig ziekgemeld bij zijn werkgever. Hij vraagt zich af hoe het zit met zijn loon tijdens zijn ziekteperiode en belt met FBZ Rechtshulp. Hij komt in contact met arbeidsjurist Marlies Welschen.

Loondoorbetaling

Welschen legt uit dat wanneer je ziek bent en daardoor niet kunt werken, de werkgever meestal gedurende maximaal twee jaar je loon moet doorbetalen. Welschen: “Wettelijk heeft iedereen het eerste ziektejaar recht op minimaal 70% van zijn loon. In dit ziektejaar heb je ook recht op minimaal het minimumloon, zelfs als dit meer is dan 70% van je loon. In het tweede ziektejaar heb je ook recht op 70%, maar dan kan het loon ook lager zijn dan het minimumloon.”

Mogelijk meer rechten volgens je arbeidsovereenkomst

Welschen geeft aan dat, afhankelijk van je arbeidsovereenkomst, je ook meer rechten kunt hebben. Dus wanneer er staat dat de werkgever meer dan 70% van het loon moet betalen bij ziekte, de werkgever zich daaraan moet houden. Volgens zijn arbeidsovereenkomst heeft Emiel het eerste jaar recht op zijn volledige salaris. Vanaf het tweede jaar dat hij ziek is, heeft hij volgens de wet recht op minstens 70% van zijn salaris. Als er je arbeidsovereenkomst een hoger percentage is afgesproken voor het tweede ziektejaar, dan heb je recht op minstens dat percentage.

Na twee jaar ziekte

Omdat Emiel vermoedt dat hij wel eens langere tijd nodig zou kunnen hebben voor herstel, vraagt zich af hoe het zit na die twee jaar. Welschen legt uit dat de werkgever dan niet langer verplicht is om loon te betalen. “De wettelijke verplichting voor de werkgever om het loon door te betalen eindigt. Je hebt mogelijk wel recht op een WIA-uitkering of een WW-uitkering. “In bepaalde situaties kan een werknemer ook in het derde ziektejaar recht hebben op loondoorbetaling”, gaat Welschen verder.  Bijvoorbeeld als het UWV oordeelt dat de werkgever onvoldoende heeft gedaan aan de re-integratie, en de werkgever een ‘loonsanctie’ oplegt. Maar ook als je ander werk doet voor dezelfde werkgever dan voorheen, en bijvoorbeeld een nieuw contract hebt voor een andere functie, dan heb je recht op het loon dat bij die functie hoort. Tenslotte geldt dat als je bij dezelfde werkgever blijft werken, maar minder uren werkt dan voorheen vanwege je ziekte, en je hebt met de werkgever afgesproken dat je dit lagere aantal uren blijft werken, dan heb je recht op het loon dat bij die nieuwe uren hoort.

Emiel weet nu waar hij aan toe is en bedankt Welschen voor de informatie. Hij hoopt dat zijn burn-out niet langer dan twee jaar zal duren maar is voor nu gerustgesteld dat hij volgens de cao in het eerste jaar zijn loon volledig krijgt doorbetaald. Welschen wenst Emiel een voorspoedig herstel toe, en laat weten dat hij ook bij FBZ Rechtshulp terecht kan als hij vragen heeft over re-integratie.

* Namen van cliënten zijn fictief in verband met de privacy van de cliënt.

Deze casus is overgenomen met toestemming van FBZ Rechtshulp. Heb je ook een arbeidsrechtelijke vraag? Als lid van Fysiovakbond FDV kun je zonder extra kosten direct je vragen stellen via rechtshulp@fbz.nl.

Na meer dan twintig jaar zonder cao starten binnenkort de onderhandelingen over een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie. Maar misschien vraag jij je af: wat ga ik daar eigenlijk van merken?

Zeker als je al een aantal jaren in de eerstelijn werkt, is dat een interessante vraag. Wat kan een cao betekenen voor je werk, je ontwikkeling en je toekomst in de eerstelijn? We beantwoorden de belangrijkste vragen in dit artikel.

Ik werk al jaren zonder cao. Wat zou ik van een cao merken?

Dat hangt natuurlijk af van wat er uiteindelijk aan de onderhandelingstafel wordt afgesproken.

Maar een cao kan afspraken vastleggen over allerlei zaken die je tijdens je loopbaan tegenkomt. Denk bijvoorbeeld aan pensioen of mogelijkheden om je te blijven ontwikkelen en scholen.

Het verschil is vooral dat zulke afspraken niet alleen iets zijn tussen jou en je werkgever. Er ligt een basis waarop je kunt terugvallen en je weet beter waar je aan toe bent.

En deze arbeidsvoorwaarden gaan voor iedereen in de eerstelijn gelden. Dat geeft meer zekerheid voor iedereen, werkgevers én werknemers.

Ik vind mijn werk leuk, maar vraag me soms wel af of ik dit zo wil blijven doen. Kan een cao daar echt iets aan veranderen?

Dat is misschien wel de belangrijkste vraag.

We horen van collega's dat ze hun vak prachtig vinden, maar tegelijkertijd twijfelen over hun toekomst in de eerstelijn. En dat is zorgelijk. Want als goede fysiotherapeuten vertrekken omdat ze elders wel toekomstperspectief hebben, heeft uiteindelijk de hele eerstelijn daar last van.

Een cao lost dat niet in één keer op. Maar goede arbeidsvoorwaarden kunnen er wél aan bijdragen dat je niet alleen graag fysiotherapeut bént, maar dat ook wilt blijven.

Over welke arbeidsvoorwaarden worden dan afspraken gemaakt in een cao?

Een cao gaat over de afspraken die te maken hebben met jouw werk en de voorwaarden waaronder je dat werk doet. Denk bijvoorbeeld aan afspraken over beloning, werktijden, verlof, pensioen, scholing en ontwikkeling.

Welke afspraken uiteindelijk in een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie komen, kunnen we nu nog niet zeggen. De onderhandelingen moeten immers nog beginnen.

Wat voor ons belangrijk is, is dat er goede afspraken komen die passen bij het werken in de eerstelijn. Niet alleen voor nu, maar ook voor later in je loopbaan. Zodat je je kunt blijven ontwikkelen en het aantrekkelijk blijft om in de eerstelijn te werken.

Kan ik dit soort afspraken niet gewoon zelf met mijn werkgever maken?

Dat kan, en dat gebeurt nu natuurlijk ook.

Maar het betekent wel dat veel afhangt van waar je werkt en wat je zelf afspreekt. Met een cao zijn er afspraken die voor iedereen gelden. Dat geeft jou houvast en maakt voor werkgevers duidelijk waar zij aan toe zijn.

Je hoeft dan niet iedere keer zelf meer te onderhandelen met je werkgever.

Mijn werkgever heeft het ook niet makkelijk. Hoe passen betere arbeidsvoorwaarden daarbij?

Werkgevers en werknemers hebben hier uiteindelijk hetzelfde belang.

Een fysiotherapiepraktijk kan niet zonder fysiotherapeuten die graag in de eerstelijn willen werken. En fysiotherapeuten kunnen niet zonder gezonde praktijken waarin ruimte is om goede zorg te leveren.

Daarom willen we werkgevers en werknemers niet tegenover elkaar zetten. We moeten juist samen kijken wat nodig is om de eerstelijn gezond te houden.

Dus wat heb ik uiteindelijk aan een cao?

Wat ons betreft: perspectief.

Dat je niet over een paar jaar hoeft te denken: ik vind mijn vak nog steeds mooi, maar ik zie mezelf dit zo niet blijven doen.

We willen dat de eerstelijn een plek is waar fysiotherapeuten graag beginnen, zich kunnen ontwikkelen én willen blijven werken. Met goede afspraken die daarbij passen.

Daarom zijn de komende cao-onderhandelingen zo belangrijk. Niet alleen voor hoe we vandaag werken, maar ook om weer echt toe te werken naar gezonde arbeidsvoorwaarden voor een gezonde fysiotherapiesector voor een gezond Nederland.

Share This