Nick: “Hoelang kan ik zonder perspectief nog in dit vak blijven?”

apr 28, 2023

In deze rubriek komen fysio’s aan het woord. Wat houdt hen bezig? Hoe kunnen we samen het vak mooier maken en wat is daarvoor nodig?

Even voorstellen
Nick werkt vier jaar als fysio in een eerstelijnspraktijk en is bezig met de master manueel therapie. Hij is geboren en getogen in Hoogland en woont nu met zijn vriendin in Amersfoort.

Waarom fysiotherapeut?
Als sporter had ik de nodige blessures en kwam ik succesvol na behandeling door een fysio van mijn knieklachten af. Alles weer kunnen doen inspireerde me voor het vak. Ik zie veel klachten bij mensen op relatief jonge leeftijd. Het geeft voldoening cliënten in de praktijk te ondersteunen bij fysieke klachten en herstel te zien.

Ben je tevreden over je werk?
Ik heb mazzel gehad aan de slag te kunnen met een mooi instapsalaris en redelijke secundaire voorwaarden bij een fijne werkgever. Maar nu ben ik een paar jaar verder en zit groei er niet in. Ik wil graag met mijn vriendin een leven kunnen opbouwen en een huis kopen.

Dat kan niet als ik geen stap maak. De situatie in de eerstelijn is helaas vergelijkbaar als ik om me heen kijk, het komt allemaal ongeveer op hetzelfde neer. Ik zit daarom nu in een heel lastig dilemma: ik wil graag in de eerstelijn blijven werken maar die biedt geen perspectief, terwijl er genoeg alternatief te vinden is op de arbeidsmarkt. Ik zou het jammer vinden mijn vak te verlaten.

Wat baart je zorgen in fysioland?
De verbeterde arbeidsvoorwaarden in het principeakkoord voor de Cao Eerstelijn Fysiotherapie biedt wel toekomstperspectief. Er wordt een heleboel rechtgetrokken wat in de loop der jaren scheefgegroeid is. De huidige voorwaarden zijn onder de maat. Denk aan pensioen, studiekosten en wachtdagen bij ziekte. Het is nooit fijn als je ziek bent, maar met wachtdagen word je dubbel gestraft. Ik hoop dus ten zeerste dat de cao er komt.

Ik vind het onbegrijpelijk dat werkgevers niet gevoelig lijken voor de uitstroom van zowel jonge fysio’s als bijna pensionado’s, terwijl de bevolking door bewegingsarmoede steeds een groter beroep doet op fysiotherapeuten.

Maar het is niet goed eindeloos te wachten en ik twijfel of ik zonder perspectief nog lang in dit vak kan blijven. Ik hoor veel weerstand aan werkgeverszijde over de betaalbaarheid van de cao. Ik hoop dat ook de werkgevers die niet bij WVF zijn aangesloten zich goed laten informeren.

Na meer dan twintig jaar zonder cao starten binnenkort de onderhandelingen over een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie. Maar misschien vraag jij je af: wat ga ik daar eigenlijk van merken?

Zeker als je al een aantal jaren in de eerstelijn werkt, is dat een interessante vraag. Wat kan een cao betekenen voor je werk, je ontwikkeling en je toekomst in de eerstelijn? We beantwoorden de belangrijkste vragen in dit artikel.

Ik werk al jaren zonder cao. Wat zou ik van een cao merken?

Dat hangt natuurlijk af van wat er uiteindelijk aan de onderhandelingstafel wordt afgesproken.

Maar een cao kan afspraken vastleggen over allerlei zaken die je tijdens je loopbaan tegenkomt. Denk bijvoorbeeld aan pensioen of mogelijkheden om je te blijven ontwikkelen en scholen.

Het verschil is vooral dat zulke afspraken niet alleen iets zijn tussen jou en je werkgever. Er ligt een basis waarop je kunt terugvallen en je weet beter waar je aan toe bent.

En deze arbeidsvoorwaarden gaan voor iedereen in de eerstelijn gelden. Dat geeft meer zekerheid voor iedereen, werkgevers én werknemers.

Ik vind mijn werk leuk, maar vraag me soms wel af of ik dit zo wil blijven doen. Kan een cao daar echt iets aan veranderen?

Dat is misschien wel de belangrijkste vraag.

We horen van collega's dat ze hun vak prachtig vinden, maar tegelijkertijd twijfelen over hun toekomst in de eerstelijn. En dat is zorgelijk. Want als goede fysiotherapeuten vertrekken omdat ze elders wel toekomstperspectief hebben, heeft uiteindelijk de hele eerstelijn daar last van.

Een cao lost dat niet in één keer op. Maar goede arbeidsvoorwaarden kunnen er wél aan bijdragen dat je niet alleen graag fysiotherapeut bént, maar dat ook wilt blijven.

Over welke arbeidsvoorwaarden worden dan afspraken gemaakt in een cao?

Een cao gaat over de afspraken die te maken hebben met jouw werk en de voorwaarden waaronder je dat werk doet. Denk bijvoorbeeld aan afspraken over beloning, werktijden, verlof, pensioen, scholing en ontwikkeling.

Welke afspraken uiteindelijk in een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie komen, kunnen we nu nog niet zeggen. De onderhandelingen moeten immers nog beginnen.

Wat voor ons belangrijk is, is dat er goede afspraken komen die passen bij het werken in de eerstelijn. Niet alleen voor nu, maar ook voor later in je loopbaan. Zodat je je kunt blijven ontwikkelen en het aantrekkelijk blijft om in de eerstelijn te werken.

Kan ik dit soort afspraken niet gewoon zelf met mijn werkgever maken?

Dat kan, en dat gebeurt nu natuurlijk ook.

Maar het betekent wel dat veel afhangt van waar je werkt en wat je zelf afspreekt. Met een cao zijn er afspraken die voor iedereen gelden. Dat geeft jou houvast en maakt voor werkgevers duidelijk waar zij aan toe zijn.

Je hoeft dan niet iedere keer zelf meer te onderhandelen met je werkgever.

Mijn werkgever heeft het ook niet makkelijk. Hoe passen betere arbeidsvoorwaarden daarbij?

Werkgevers en werknemers hebben hier uiteindelijk hetzelfde belang.

Een fysiotherapiepraktijk kan niet zonder fysiotherapeuten die graag in de eerstelijn willen werken. En fysiotherapeuten kunnen niet zonder gezonde praktijken waarin ruimte is om goede zorg te leveren.

Daarom willen we werkgevers en werknemers niet tegenover elkaar zetten. We moeten juist samen kijken wat nodig is om de eerstelijn gezond te houden.

Dus wat heb ik uiteindelijk aan een cao?

Wat ons betreft: perspectief.

Dat je niet over een paar jaar hoeft te denken: ik vind mijn vak nog steeds mooi, maar ik zie mezelf dit zo niet blijven doen.

We willen dat de eerstelijn een plek is waar fysiotherapeuten graag beginnen, zich kunnen ontwikkelen én willen blijven werken. Met goede afspraken die daarbij passen.

Daarom zijn de komende cao-onderhandelingen zo belangrijk. Niet alleen voor hoe we vandaag werken, maar ook om weer echt toe te werken naar gezonde arbeidsvoorwaarden voor een gezonde fysiotherapiesector voor een gezond Nederland.

Share This