Joeri: “Het is helemaal niet gewoon dat er geen cao is”

apr 22, 2022

In deze rubriek komen fysio’s aan het woord. Wat houdt hen bezig? Hoe kunnen we samen het vak mooier maken en wat is daarvoor nodig?

Even voorstellen

Joeri Gilissen is bijna 15 jaar werkzaam als fysiotherapeut. Na zijn afstuderen in 2008 maakte hij een carrièrestart in een eerstelijnspraktijk. Hij heeft zich gespecialiseerd als oncologiefysio en werkt sinds drie jaar als zzp’er. Joeri is naast fysiotherapeut op dit moment voorzitter van Stichting NLNet, de patiëntenorganistie voor mensen die leven met lymfoedeem en/of lipoedeem.

Waarom fysiotherapeut?

Ik heb voor fysiotherapie gekozen omdat ik het waardevol vind met mensen te werken en hen met problemen op een bepaald gebied verder te helpen waarin ze zelf vastlopen. Binnen de oncologie is de psychosociale kant erg belangrijk. Om mensen in een dergelijke stressvolle periode vertrouwen en weer een stukje regie te geven, of juist om te leren loslaten als iets niet meer mogelijk is.

Waarom vind je een cao belangrijk?

Ik heb ruim tien jaar met veel plezier in de eerstelijn gewerkt, maar ben uiteindelijk zzp’er geworden. Ik had als werknemer een all-in loon. Toen ik daarover met mijn werkgever in gesprek wilde, wist ik niet waar ik precies kon beginnen. Een cao zou me toen hebben geholpen. Dan had ik een richtlijn gehad waar ik kon opzoeken wat ik waard ben. Ik zie veel jonge collega’s die hier ook mee worstelen. Een cao is een belangrijke leidraad en geeft (startende) fysiotherapeuten een goede onderhandelingspositie. Het is belangrijk dat er een cao komt met goede arbeidsvoorwaarden waarmee je als fysiotherapeut kan doorgroeien.

Wat baart je zorgen in fysioland?

Dat iedereen zomaar lijkt te accepteren en het heel gewoon te vinden dat er al heel lang geen cao is voor fysio’s in de eerste lijn, terwijl dat niet normaal is. Als jonge fysio maak je een mooie start, begin je met een redelijk salaris. Maar na een poosje loop je tegen de beperkte arbeidsvoorwaarden aan en kan je je bekocht voelen als je erachter komt, dat vakantie en pensioen verdisconteerd zitten in je salaris, waar weinig perspectief in zit. Dat moet echt anders. Een cao is dus hard nodig.

Wat is je advies?

Mijn advies is uit te gaan van kracht en waarde. Je moet als beroepsgroep staan voor je professie en niet opgeven. En het zou moeten kunnen lukken, met betere tarieven als voorwaarde. Werkgevers en werknemers moeten bepalen wat eerlijke arbeidsvoorwaarden zijn voor een hbo-opgeleide therapeut. Daarbij moeten ze zich niet blindstaren op het huidige tarief, maar juist kijken wat een fysiotherapeut waard is. Van daaruit moeten we als beroepsgroep gezamenlijk optrekken om het tarief dat voor die goede arbeidsvoorwaarden nodig is bij zorgverzekeraars uit te onderhandelen.

Na meer dan twintig jaar zonder cao starten binnenkort de onderhandelingen over een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie. Maar misschien vraag jij je af: wat ga ik daar eigenlijk van merken?

Zeker als je al een aantal jaren in de eerstelijn werkt, is dat een interessante vraag. Wat kan een cao betekenen voor je werk, je ontwikkeling en je toekomst in de eerstelijn? We beantwoorden de belangrijkste vragen in dit artikel.

Ik werk al jaren zonder cao. Wat zou ik van een cao merken?

Dat hangt natuurlijk af van wat er uiteindelijk aan de onderhandelingstafel wordt afgesproken.

Maar een cao kan afspraken vastleggen over allerlei zaken die je tijdens je loopbaan tegenkomt. Denk bijvoorbeeld aan pensioen of mogelijkheden om je te blijven ontwikkelen en scholen.

Het verschil is vooral dat zulke afspraken niet alleen iets zijn tussen jou en je werkgever. Er ligt een basis waarop je kunt terugvallen en je weet beter waar je aan toe bent.

En deze arbeidsvoorwaarden gaan voor iedereen in de eerstelijn gelden. Dat geeft meer zekerheid voor iedereen, werkgevers én werknemers.

Ik vind mijn werk leuk, maar vraag me soms wel af of ik dit zo wil blijven doen. Kan een cao daar echt iets aan veranderen?

Dat is misschien wel de belangrijkste vraag.

We horen van collega's dat ze hun vak prachtig vinden, maar tegelijkertijd twijfelen over hun toekomst in de eerstelijn. En dat is zorgelijk. Want als goede fysiotherapeuten vertrekken omdat ze elders wel toekomstperspectief hebben, heeft uiteindelijk de hele eerstelijn daar last van.

Een cao lost dat niet in één keer op. Maar goede arbeidsvoorwaarden kunnen er wél aan bijdragen dat je niet alleen graag fysiotherapeut bént, maar dat ook wilt blijven.

Over welke arbeidsvoorwaarden worden dan afspraken gemaakt in een cao?

Een cao gaat over de afspraken die te maken hebben met jouw werk en de voorwaarden waaronder je dat werk doet. Denk bijvoorbeeld aan afspraken over beloning, werktijden, verlof, pensioen, scholing en ontwikkeling.

Welke afspraken uiteindelijk in een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie komen, kunnen we nu nog niet zeggen. De onderhandelingen moeten immers nog beginnen.

Wat voor ons belangrijk is, is dat er goede afspraken komen die passen bij het werken in de eerstelijn. Niet alleen voor nu, maar ook voor later in je loopbaan. Zodat je je kunt blijven ontwikkelen en het aantrekkelijk blijft om in de eerstelijn te werken.

Kan ik dit soort afspraken niet gewoon zelf met mijn werkgever maken?

Dat kan, en dat gebeurt nu natuurlijk ook.

Maar het betekent wel dat veel afhangt van waar je werkt en wat je zelf afspreekt. Met een cao zijn er afspraken die voor iedereen gelden. Dat geeft jou houvast en maakt voor werkgevers duidelijk waar zij aan toe zijn.

Je hoeft dan niet iedere keer zelf meer te onderhandelen met je werkgever.

Mijn werkgever heeft het ook niet makkelijk. Hoe passen betere arbeidsvoorwaarden daarbij?

Werkgevers en werknemers hebben hier uiteindelijk hetzelfde belang.

Een fysiotherapiepraktijk kan niet zonder fysiotherapeuten die graag in de eerstelijn willen werken. En fysiotherapeuten kunnen niet zonder gezonde praktijken waarin ruimte is om goede zorg te leveren.

Daarom willen we werkgevers en werknemers niet tegenover elkaar zetten. We moeten juist samen kijken wat nodig is om de eerstelijn gezond te houden.

Dus wat heb ik uiteindelijk aan een cao?

Wat ons betreft: perspectief.

Dat je niet over een paar jaar hoeft te denken: ik vind mijn vak nog steeds mooi, maar ik zie mezelf dit zo niet blijven doen.

We willen dat de eerstelijn een plek is waar fysiotherapeuten graag beginnen, zich kunnen ontwikkelen én willen blijven werken. Met goede afspraken die daarbij passen.

Daarom zijn de komende cao-onderhandelingen zo belangrijk. Niet alleen voor hoe we vandaag werken, maar ook om weer echt toe te werken naar gezonde arbeidsvoorwaarden voor een gezonde fysiotherapiesector voor een gezond Nederland.

Share This