Arie: “Fysio’s moeten meer samen optrekken om het tij te keren”

mrt 22, 2022

In deze rubriek komen fysio’s aan het woord. Wat houdt hen bezig? Hoe kunnen we samen het vak mooier maken en wat is daarvoor nodig?

Arie Holdijk is sinds 12 jaar werkzaam als fysiotherapeut in loondienst en lid van de cao-klankbordgroep. Hij switchte eind 2021 van werkgever en werkt 30 uur per week verspreid over vier dagen.

Hoe ziet jouw loopbaan eruit?

Na mijn fysiotherapieopleiding was het in 1987 lastig aan de bak te komen. Via een uitzendbureau kwam ik per toeval terecht in de financiële wereld. In die sector heb ik 20 jaar met veel plezier gewerkt. Na een reorganisatie kwam de wens naar boven alsnog het fysiovak op te pakken. Met flink wat bijscholing kon ik alsnog aan de slag als algemeen fysiotherapeut. Hier heb ik geen moment spijt van gehad. Vier jaar geleden heb ik de opleiding tot handtherapeut gedaan. Het is leuk beide facetten te combineren.

Waar vind je het leukste aan jouw werk?

Ik vind het plezierig me te richten op het ondersteunen van mijn patiënten om hen van klachten af te helpen; door het achterhalen het fysieke, maar soms óók van achterliggende problemen. Het geeft mij voldoening om te zien dat mijn behandeling ervoor zorgt dat patiënten de praktijk fysiek beter verlaten.

Ben je tevreden over je werk?

Ja, mede dankzij fijne collega’s. Een goede sfeer is belangrijk om je werk met plezier te kunnen doen. Aan het einde van de dag ga ik dan ook tevreden naar huis. Met goede arbeidsvoorwaarden kunnen werkgevers hun waardering uitspreken naar hun werknemers. Mijn werkgever hanteert een standaardovereenkomst waarin allerlei arbeidsvoorwaarden voor iedereen gelijk zijn geregeld. Denk aan een bijdrage voor de pensioenpremie, vaste werktijden en geen wachtdagen bij ziekte.

Wat baart je zorgen in fysioland?

Terwijl het vak een goed aanzien heeft en iedereen toegang tot fysiotherapie belangrijk vindt, is er al 18 jaar geen cao voor de grote groep fysio’s in de eerstelijn. Het gebrek aan gezamenlijkheid in fysioland baart me zorgen. Samen kan je echt wat bereiken. Ik zie mooie voorbeelden, zoals Chronisch Zorgnet waarin artsen en fysio’s samen optrekken en waarbij van alles lijkt te lukken (bijvoorbeeld ten aanzien van verzekeraars) wat ons alléén als fysiotherapeuten onderling niet lukt. Werkgevers en werknemers hebben dezelfde belangen, maar zitten gevangen in een neerwaartse spiraal door de te lage tarieven.

Wat is je advies?

Je kan pas goed voor anderen zorgen als het goed is geregeld voor jezelf. Denk aan het advies in het vliegtuig om eerst zelf je zuurstofmasker op te zetten, zodat je daarna anderen kunt helpen. Betere randvoorwaarden leiden tot betere patiëntenzorg. Ik zie ontwikkelingen in de goede richting, zoals de samenwerking tussen het KNGF en het Keurmerk, maar deze zijn bij lange na nog niet voldoende om het tij te keren. Het zou goed zijn dat iedereen zich realiseert dat fysiowerkgevers en fysiowerknemers een gezamenlijk belang hebben bij betere randvoorwaarden voor alle fysiotherapeuten in de eerstelijn.

Na meer dan twintig jaar zonder cao starten binnenkort de onderhandelingen over een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie. Maar misschien vraag jij je af: wat ga ik daar eigenlijk van merken?

Zeker als je al een aantal jaren in de eerstelijn werkt, is dat een interessante vraag. Wat kan een cao betekenen voor je werk, je ontwikkeling en je toekomst in de eerstelijn? We beantwoorden de belangrijkste vragen in dit artikel.

Ik werk al jaren zonder cao. Wat zou ik van een cao merken?

Dat hangt natuurlijk af van wat er uiteindelijk aan de onderhandelingstafel wordt afgesproken.

Maar een cao kan afspraken vastleggen over allerlei zaken die je tijdens je loopbaan tegenkomt. Denk bijvoorbeeld aan pensioen of mogelijkheden om je te blijven ontwikkelen en scholen.

Het verschil is vooral dat zulke afspraken niet alleen iets zijn tussen jou en je werkgever. Er ligt een basis waarop je kunt terugvallen en je weet beter waar je aan toe bent.

En deze arbeidsvoorwaarden gaan voor iedereen in de eerstelijn gelden. Dat geeft meer zekerheid voor iedereen, werkgevers én werknemers.

Bright Orange White Yellow Cricket Prediction Showdown Animated Facebook Event Cover in Bright Grunge Bold Style

Ik vind mijn werk leuk, maar vraag me soms wel af of ik dit zo wil blijven doen. Kan een cao daar echt iets aan veranderen?

Dat is misschien wel de belangrijkste vraag.

We horen van collega's dat ze hun vak prachtig vinden, maar tegelijkertijd twijfelen over hun toekomst in de eerstelijn. En dat is zorgelijk. Want als goede fysiotherapeuten vertrekken omdat ze elders wel toekomstperspectief hebben, heeft uiteindelijk de hele eerstelijn daar last van.

Een cao lost dat niet in één keer op. Maar goede arbeidsvoorwaarden kunnen er wél aan bijdragen dat je niet alleen graag fysiotherapeut bént, maar dat ook wilt blijven.

Over welke arbeidsvoorwaarden worden dan afspraken gemaakt in een cao?

Een cao gaat over de afspraken die te maken hebben met jouw werk en de voorwaarden waaronder je dat werk doet. Denk bijvoorbeeld aan afspraken over beloning, werktijden, verlof, pensioen, scholing en ontwikkeling.

Welke afspraken uiteindelijk in een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie komen, kunnen we nu nog niet zeggen. De onderhandelingen moeten immers nog beginnen.

Wat voor ons belangrijk is, is dat er goede afspraken komen die passen bij het werken in de eerstelijn. Niet alleen voor nu, maar ook voor later in je loopbaan. Zodat je je kunt blijven ontwikkelen en het aantrekkelijk blijft om in de eerstelijn te werken.

Kan ik dit soort afspraken niet gewoon zelf met mijn werkgever maken?

Dat kan, en dat gebeurt nu natuurlijk ook.

Maar het betekent wel dat veel afhangt van waar je werkt en wat je zelf afspreekt. Met een cao zijn er afspraken die voor iedereen gelden. Dat geeft jou houvast en maakt voor werkgevers duidelijk waar zij aan toe zijn.

Je hoeft dan niet iedere keer zelf meer te onderhandelen met je werkgever.

Mijn werkgever heeft het ook niet makkelijk. Hoe passen betere arbeidsvoorwaarden daarbij?

Werkgevers en werknemers hebben hier uiteindelijk hetzelfde belang.

Een fysiotherapiepraktijk kan niet zonder fysiotherapeuten die graag in de eerstelijn willen werken. En fysiotherapeuten kunnen niet zonder gezonde praktijken waarin ruimte is om goede zorg te leveren.

Daarom willen we werkgevers en werknemers niet tegenover elkaar zetten. We moeten juist samen kijken wat nodig is om de eerstelijn gezond te houden.

Dus wat heb ik uiteindelijk aan een cao?

Wat ons betreft: perspectief.

Dat je niet over een paar jaar hoeft te denken: ik vind mijn vak nog steeds mooi, maar ik zie mezelf dit zo niet blijven doen.

We willen dat de eerstelijn een plek is waar fysiotherapeuten graag beginnen, zich kunnen ontwikkelen én willen blijven werken. Met goede afspraken die daarbij passen.

Daarom zijn de komende cao-onderhandelingen zo belangrijk. Niet alleen voor hoe we vandaag werken, maar ook om weer echt toe te werken naar gezonde arbeidsvoorwaarden voor een gezonde fysiotherapiesector voor een gezond Nederland.