Steven: “De opgave van een negatief inkomen door pensioen is zelfs vreemd voor de Belastingdienst”

23 nov 2023

In deze rubriek komen fysio’s aan het woord. Wat houdt hen bezig? Hoe kunnen we samen het vak mooier maken en wat is daarvoor nodig?

Even voorstellen

Steven Kleinveld is in 1993 als fysiotherapeut afgestudeerd en heeft sindsdien in een aantal eerstelijnspraktijken gewerkt. Sinds een jaar of drie is hij hoofdzakelijk werkzaam als gespecialiseerd hart/vaat/longfysiotherapeut in revalidatiecentrum Dekkerswald dat verbonden is aan het Radboud UMC. Daarnaast werkt Steven nog 1 dag per week in een eerstelijnspraktijk.

“In het begin van mijn loopbaan hield ik me niet zo met arbeidsvoorwaarden bezig. Je bent gewoon blij met je werk, er komen onverwachte dingen op je pad, maar je betaalt gewoon zelf je pensioen zonder te zeuren. Totdat ik me op een gegeven moment realiseerde dat ik jaarlijks twee maanden nettosalaris inlever voor mijn toekomstige pensioen. En dat die opbouw nogal te wensen overliet, als ik vergeleek wat mijn vrouw bij PFZW opbouwt die in het ziekenhuis werkt.”

“Bij de aankoop van een huis zou ik mijn pensioen moeten inzetten. Toen de financieel adviseur keek naar mijn opbouw en vroeg of ik soms heel weinig had gewerkt, reageerde hij met verbazing op mijn antwoord over hoeveel ik werkte. Hoe was dat nou mogelijk? Toen viel het kwartje dat dit geen gezonde situatie was. Bij de belastingaangifte moest ik een negatief inkomen opgeven door de pensioenafdracht. Uit vragen van daarover bleek dat dat ook voor de Belastingdienst zeer uitzonderlijk is.”

“Wat daarnaast meespeelde is dat werkgevers weigerden mijn salaris te verbeteren, eerst met als argument dat de tarieven onveranderd waren en later dat ze te maken hadden met hogere lasten, als de tarieven wel iets aangepast waren. De beloningssystematiek was niet transparant en ik bleek er slechter vanaf te komen dan collega’s. Ik kwam onder druk te staan en wilde me niet laten verleiden tot een praktijkhouderschap wat links en rechts werd voorgesteld. Vervolgens kwam de mooie vacature bij het revalidatiecentrum op mijn pad.”  

Hoe kijk je naar je de overstap en hoe bevalt het combineren van beide banen?

“Collega’s reageerden alsof ik de ‘jackpot’ had gewonnen. Het ziekenhuis heeft aanzien en ik had het ‘mooi voor elkaar’. Maar de tweedelijn was ook wel een eyeopener voor mezelf. Ik maakte ineens een sprong met een prima functie-indeling en waardering, en met perspectief.
Qua werk in de eerstelijn had ik het erg naar mijn zin met alle vakinhoudelijke ontwikkelingen op het gebied van zorg voor chronische patiënten. Het werk in de tweedelijn heeft een impuls gegeven. Ik doe onder goede randvoorwaarden mijn werk en kan me volledig kan richten op de patiëntenzorg. Ik vind het fijn de eerstelijn met de tweedelijn te kunnen combineren. Maar het heeft ook meerwaarde omdat je precies weet hoe het werkt. Die ervaring komt van pas bij het terugverwijzen van patiënten voor verdere behandeling door een fysio in de eerstelijn.”

Wat moet er volgens jou gebeuren?

“Het is belangrijk dat alle inspanningen erop gericht blijven uiteindelijk toch een cao voor de eerstelijn te krijgen. Ik weet dat er praktijkhouders zijn die wel iets doen aan een schaalindeling, maar het is beter en transparanter als dat uniform geregeld wordt in de cao. Ik vind het een mooie ontwikkeling dat FDV nauw met FBZ optrekt die als cao-partij helikopterview heeft over arbeidsvoorwaarden en wettelijke ontwikkelingen. Maar er is ook herkenning voor het feit dat de eerstelijn wel een heel apart wereldje is.”