Remco: “Schrijnend dat zoveel jonge fysio’s het vak verlaten”

feb 25, 2022

In deze rubriek komen fysio’s aan het woord. Wat houdt hen bezig? Hoe kunnen we samen het vak mooier maken en wat is daarvoor nodig?

Remco Ruisz is 26 jaar werkzaam als fysiotherapeut, eerst als zelfstandige, maar sinds 7 jaar in loondienst. Hij weet dus goed wat het is om werkgever of werknemer te zijn.

Waarom fysiotherapeut?
Ik speelde vroeger rugby op internationaal niveau en lag regelmatig op bank bij de fysio. Daarom besloot ik een fysiostudie te doen: kennis over lichaam en bewegen als perfecte combinatie met passie voor sport. Als sportfysio begeleidde ik handbal- en hockeyteams op landelijk niveau, en ook de nationale Taekwondo-selectie. Daarmee ben ik uiteindelijk gestopt, omdat ik merkte dat de fysio toch een beetje gezien werd als soort van sluitpost: onderaan de lijst van de ‘benodigde dingen’ en dat vooral niet teveel mag kosten.

Waar ben je trots op?
Ik ben gespecialiseerd in wervelkolom en kaakgewricht. Ook patiënten die verhuisd zijn nemen de moeite naar de praktijk te komen, in plaats van een switch naar een fysio in de buurt. Ze weten dat ik klachten in zijn totaliteit benader. Dat ze van heinde en verre blijven komen, daar spreekt waardering uit en daar ben ik oprecht van onder de indruk.

Ben je tevreden over je werk?
Ja, ik heb in november een nieuw contract gekregen, ben tevreden over mijn salaris en werk op percentagebasis. Maar heb ik een uur geen patiënten, dan hoef ik niet uit eigen zak te betalen. De dag begint vaak om 8.30 uur ’s ochtends en werk geregeld in de avond. Ik werk 3 dagen per week. Dat geeft een mooi evenwicht tussen werk en privé.

Wat baart je zorgen in fysioland?
Het is schrijnend dat veel jonge fysio’s het vak verlaten vanwege het uitzichtloze perspectief. De uitstroom is het hoogste van alle beroepsgroepen. Zo gaat veel opgebouwde vakkennis verloren. Verder zet de trend zich voort bij zorgverzekeraars dat het niks mag kosten. Ze eisen steeds meer kwaliteit, tegen meer administratief werk en dat tegen te lage tarieven. We zouden samen als fysio’s een vuist moeten maken.

Wat is je advies?
We zouden meer moeten naar ‘leermeesterschap’, en bruikbare technieken delen die kosteneffectief zijn. En elkaar leren door de klachten ‘heen te kijken’, iemands klacht te zien in het licht van zijn functioneren. Dat vereist een bepaalde spitsvondigheid, en komt de behandeling ten goede.

Vraag aan jou: hebben jonge fysio's een buddy nodig om hen voor het vak te behouden?

Na meer dan twintig jaar zonder cao starten binnenkort de onderhandelingen over een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie. Maar misschien vraag jij je af: wat ga ik daar eigenlijk van merken?

Zeker als je al een aantal jaren in de eerstelijn werkt, is dat een interessante vraag. Wat kan een cao betekenen voor je werk, je ontwikkeling en je toekomst in de eerstelijn? We beantwoorden de belangrijkste vragen in dit artikel.

Ik werk al jaren zonder cao. Wat zou ik van een cao merken?

Dat hangt natuurlijk af van wat er uiteindelijk aan de onderhandelingstafel wordt afgesproken.

Maar een cao kan afspraken vastleggen over allerlei zaken die je tijdens je loopbaan tegenkomt. Denk bijvoorbeeld aan pensioen of mogelijkheden om je te blijven ontwikkelen en scholen.

Het verschil is vooral dat zulke afspraken niet alleen iets zijn tussen jou en je werkgever. Er ligt een basis waarop je kunt terugvallen en je weet beter waar je aan toe bent.

En deze arbeidsvoorwaarden gaan voor iedereen in de eerstelijn gelden. Dat geeft meer zekerheid voor iedereen, werkgevers én werknemers.

Bright Orange White Yellow Cricket Prediction Showdown Animated Facebook Event Cover in Bright Grunge Bold Style

Ik vind mijn werk leuk, maar vraag me soms wel af of ik dit zo wil blijven doen. Kan een cao daar echt iets aan veranderen?

Dat is misschien wel de belangrijkste vraag.

We horen van collega's dat ze hun vak prachtig vinden, maar tegelijkertijd twijfelen over hun toekomst in de eerstelijn. En dat is zorgelijk. Want als goede fysiotherapeuten vertrekken omdat ze elders wel toekomstperspectief hebben, heeft uiteindelijk de hele eerstelijn daar last van.

Een cao lost dat niet in één keer op. Maar goede arbeidsvoorwaarden kunnen er wél aan bijdragen dat je niet alleen graag fysiotherapeut bént, maar dat ook wilt blijven.

Over welke arbeidsvoorwaarden worden dan afspraken gemaakt in een cao?

Een cao gaat over de afspraken die te maken hebben met jouw werk en de voorwaarden waaronder je dat werk doet. Denk bijvoorbeeld aan afspraken over beloning, werktijden, verlof, pensioen, scholing en ontwikkeling.

Welke afspraken uiteindelijk in een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie komen, kunnen we nu nog niet zeggen. De onderhandelingen moeten immers nog beginnen.

Wat voor ons belangrijk is, is dat er goede afspraken komen die passen bij het werken in de eerstelijn. Niet alleen voor nu, maar ook voor later in je loopbaan. Zodat je je kunt blijven ontwikkelen en het aantrekkelijk blijft om in de eerstelijn te werken.

Kan ik dit soort afspraken niet gewoon zelf met mijn werkgever maken?

Dat kan, en dat gebeurt nu natuurlijk ook.

Maar het betekent wel dat veel afhangt van waar je werkt en wat je zelf afspreekt. Met een cao zijn er afspraken die voor iedereen gelden. Dat geeft jou houvast en maakt voor werkgevers duidelijk waar zij aan toe zijn.

Je hoeft dan niet iedere keer zelf meer te onderhandelen met je werkgever.

Mijn werkgever heeft het ook niet makkelijk. Hoe passen betere arbeidsvoorwaarden daarbij?

Werkgevers en werknemers hebben hier uiteindelijk hetzelfde belang.

Een fysiotherapiepraktijk kan niet zonder fysiotherapeuten die graag in de eerstelijn willen werken. En fysiotherapeuten kunnen niet zonder gezonde praktijken waarin ruimte is om goede zorg te leveren.

Daarom willen we werkgevers en werknemers niet tegenover elkaar zetten. We moeten juist samen kijken wat nodig is om de eerstelijn gezond te houden.

Dus wat heb ik uiteindelijk aan een cao?

Wat ons betreft: perspectief.

Dat je niet over een paar jaar hoeft te denken: ik vind mijn vak nog steeds mooi, maar ik zie mezelf dit zo niet blijven doen.

We willen dat de eerstelijn een plek is waar fysiotherapeuten graag beginnen, zich kunnen ontwikkelen én willen blijven werken. Met goede afspraken die daarbij passen.

Daarom zijn de komende cao-onderhandelingen zo belangrijk. Niet alleen voor hoe we vandaag werken, maar ook om weer echt toe te werken naar gezonde arbeidsvoorwaarden voor een gezonde fysiotherapiesector voor een gezond Nederland.