Rechtshulpcasus: Wat als je minder dan 35% inkomensverlies hebt door ziekte?

aug 15, 2024

Zorgprofessional Sander Bakker* is door een langdurige ziekte gedeeltelijk arbeidsongeschikt geworden. Hij vraagt zich af wat de gevolgen zijn voor zijn inkomen nu hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is en belt met FBZ Rechtshulp. Hij komt in contact met arbeidsjurist Harmen Huijgen.

Inkomensverlies en WIA-uitkering

Huijgen legt uit dat wanneer je door ziekte je werk niet meer volledig kunt uitvoeren, je werkgever verplicht is om maximaal twee jaar je loon door te betalen. Na deze periode stopt de loondoorbetalingsverplichting van de werkgever. “Als je na twee jaar nog steeds niet volledig kunt werken, kan het UWV een WIA-uitkering toekennen om het verlies van inkomen te dekken. Dit geldt alleen als je minimaal 35% minder kunt verdienen dan voorheen,” aldus Huijgen.

Sander heeft echter van het UWV een beoordeling gekregen waaruit blijkt dat hij inderdaad minder dan 35% inkomensverlies heeft. Huijgen: “Dit betekent dat je niet in aanmerking komt voor een WIA-uitkering omdat het UWV van mening is dat je zelf nog voldoende inkomen kunt genereren.” Hij adviseerde Sander juridische ondersteuning te zoeken als hij denkt dat het percentage te laag is ingeschat. “Soms kan het lonen bezwaar te maken tegen deze beslissing van het UWV,” vult Huijgen aan.

Afspraken met de werkgever

Wanneer je niet in aanmerking komt voor een WIA-uitkering moet je werken om inkomen te genereren. “Het is vaak logisch door te gaan bij je huidige werkgever, vooral omdat je nog een aanzienlijk deel van je arbeidspotentieel kunt gebruiken.” Huijgen raadt Sander aan in gesprek te gaan met zijn werkgever over de mogelijkheden en afspraken te maken over zijn werkhervatting. “Leg de nieuwe afspraken goed vast en pas indien nodig de arbeidsovereenkomst aan. Dit zorgt voor zekerheid, mocht je in de toekomst weer ziek worden.”

Moeizame onderhandelingen met de werkgever

Huijgen waarschuwt dat het kan gebeuren dat Sander en zijn werkgever er niet uitkomen. “Dit kan bijvoorbeeld als bepaalde werkzaamheden die je nu niet meer kunt uitvoeren essentieel zijn voor de bedrijfsvoering en er geen andere passende werkzaamheden beschikbaar zijn.” In dat geval kan het dienstverband mogelijk beëindigd worden. “Als het dienstverband eindigt vanwege langdurige ziekte, maar je komt niet in aanmerking voor een WIA-uitkering, dan kun je mogelijk aanspraak maken op een WW-uitkering,” vertelt Huijgen. “Ook hiervoor gelden specifieke voorwaarden.”

Hij adviseert Sander opnieuw contact met hem op te nemen als hij en/of zijn werkgever overwegen het dienstverband te beëindigen. “Wij kunnen je adviseren over de mogelijkheden van ontslag en de voorwaarden van de verschillende uitkeringen,” besluit Huijgen.

Sander bedankt Huijgen voor de heldere uitleg en waardevolle adviezen. Hij is goed voorbereid het gesprek met zijn werkgever aan te gaan en weet dat hij bij FBZ Rechtshulp terecht kan voor verdere ondersteuning.

Ook vragen over je contract of arbeidsrechtelijke kwesties?

Als lid van Fysiovakbond FDV ben je verzekerd voor 10 uur juridische ondersteuning per jaar bij FBZ Rechtshulp. Je kunt rechtstreeks contact opnemen als lid met de juristen via rechtshulp@fbz.nl.

*Namen van cliënten zijn fictief in verband met de privacy van de cliënt.

Deze casus is overgenomen met toestemming van FBZ Rechtshulp. 

Na meer dan twintig jaar zonder cao starten binnenkort de onderhandelingen over een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie. Maar misschien vraag jij je af: wat ga ik daar eigenlijk van merken?

Zeker als je al een aantal jaren in de eerstelijn werkt, is dat een interessante vraag. Wat kan een cao betekenen voor je werk, je ontwikkeling en je toekomst in de eerstelijn? We beantwoorden de belangrijkste vragen in dit artikel.

Ik werk al jaren zonder cao. Wat zou ik van een cao merken?

Dat hangt natuurlijk af van wat er uiteindelijk aan de onderhandelingstafel wordt afgesproken.

Maar een cao kan afspraken vastleggen over allerlei zaken die je tijdens je loopbaan tegenkomt. Denk bijvoorbeeld aan pensioen of mogelijkheden om je te blijven ontwikkelen en scholen.

Het verschil is vooral dat zulke afspraken niet alleen iets zijn tussen jou en je werkgever. Er ligt een basis waarop je kunt terugvallen en je weet beter waar je aan toe bent.

En deze arbeidsvoorwaarden gaan voor iedereen in de eerstelijn gelden. Dat geeft meer zekerheid voor iedereen, werkgevers én werknemers.

Ik vind mijn werk leuk, maar vraag me soms wel af of ik dit zo wil blijven doen. Kan een cao daar echt iets aan veranderen?

Dat is misschien wel de belangrijkste vraag.

We horen van collega's dat ze hun vak prachtig vinden, maar tegelijkertijd twijfelen over hun toekomst in de eerstelijn. En dat is zorgelijk. Want als goede fysiotherapeuten vertrekken omdat ze elders wel toekomstperspectief hebben, heeft uiteindelijk de hele eerstelijn daar last van.

Een cao lost dat niet in één keer op. Maar goede arbeidsvoorwaarden kunnen er wél aan bijdragen dat je niet alleen graag fysiotherapeut bént, maar dat ook wilt blijven.

Over welke arbeidsvoorwaarden worden dan afspraken gemaakt in een cao?

Een cao gaat over de afspraken die te maken hebben met jouw werk en de voorwaarden waaronder je dat werk doet. Denk bijvoorbeeld aan afspraken over beloning, werktijden, verlof, pensioen, scholing en ontwikkeling.

Welke afspraken uiteindelijk in een nieuwe cao Eerstelijns Fysiotherapie komen, kunnen we nu nog niet zeggen. De onderhandelingen moeten immers nog beginnen.

Wat voor ons belangrijk is, is dat er goede afspraken komen die passen bij het werken in de eerstelijn. Niet alleen voor nu, maar ook voor later in je loopbaan. Zodat je je kunt blijven ontwikkelen en het aantrekkelijk blijft om in de eerstelijn te werken.

Kan ik dit soort afspraken niet gewoon zelf met mijn werkgever maken?

Dat kan, en dat gebeurt nu natuurlijk ook.

Maar het betekent wel dat veel afhangt van waar je werkt en wat je zelf afspreekt. Met een cao zijn er afspraken die voor iedereen gelden. Dat geeft jou houvast en maakt voor werkgevers duidelijk waar zij aan toe zijn.

Je hoeft dan niet iedere keer zelf meer te onderhandelen met je werkgever.

Mijn werkgever heeft het ook niet makkelijk. Hoe passen betere arbeidsvoorwaarden daarbij?

Werkgevers en werknemers hebben hier uiteindelijk hetzelfde belang.

Een fysiotherapiepraktijk kan niet zonder fysiotherapeuten die graag in de eerstelijn willen werken. En fysiotherapeuten kunnen niet zonder gezonde praktijken waarin ruimte is om goede zorg te leveren.

Daarom willen we werkgevers en werknemers niet tegenover elkaar zetten. We moeten juist samen kijken wat nodig is om de eerstelijn gezond te houden.

Dus wat heb ik uiteindelijk aan een cao?

Wat ons betreft: perspectief.

Dat je niet over een paar jaar hoeft te denken: ik vind mijn vak nog steeds mooi, maar ik zie mezelf dit zo niet blijven doen.

We willen dat de eerstelijn een plek is waar fysiotherapeuten graag beginnen, zich kunnen ontwikkelen én willen blijven werken. Met goede afspraken die daarbij passen.

Daarom zijn de komende cao-onderhandelingen zo belangrijk. Niet alleen voor hoe we vandaag werken, maar ook om weer echt toe te werken naar gezonde arbeidsvoorwaarden voor een gezonde fysiotherapiesector voor een gezond Nederland.

Share This